شادی حامدی آزاد

همان‌طور که در مقدمه‌ی این مجموعه گفتم، از زندگی شخصی یا حرفه‌ای بسیاری از زنان فضانورد اطلاعات خاصی موجود نیست. و خیلی از آن‌ها هم بدون این‌که کار خاصی در مأموریت‌های فضایی انجام داده باشند فقط چند بار یا حتی یک بار به فضا رفته‌اند. بنابراین نوشتن مقاله‌ای درباره‌ی آن‌ها تقریباً ناممکن است. از آن‌جاکه قرار بر این بود همه‌ی این زنان معرفی شوند، تصمیم گرفتیم بقیه‌ی زنان فضانورد را در قالب مقاله‌های بسیار کوتاه یا کوتاه بیاوریم. پس این شما و این هم بقیه‌ی زنان فضانورد.

فضانوردان آمریکایی

مری کلیو (Mary Cleave)

مهندس آمریکایی و فضانورد بازنشسته‌ی ناسا که در ۵ فوریه ۱۹۴۷ (۱۶ بهمن ۱۳۲۵) در شهر ساوث‌هَمتون ایالت نیویورک متولد شد. او از سال ۲۰۰۴ (۱۳۸۳) به مدت سه سال رئیس هیئت مدیره‌ی بخش مأموریت‌های علمی ناسا بود.

خانم کلیو در سال ۱۹۶۹ (۱۳۴۸) لیسانس زیست‌شناسی را از دانشگاه ایالتی کلرادو و در سال ۱۹۷۵ (۱۳۵۴) فوق‌لیسانس زیست‌شناسی در گرایش بوم‌شناسی میکروبی را از دانشگاه ایالتی یوتا دریافت کرد. او چهار سال بعد دکتری مهندسی عمران و محیط‌زیست را از همان دانشگاه گرفت.

او از سال ۱۹۷۱ (۱۳۵۰) به مدت ده سال پژوهشگر مرکز بوم‌شناسی آزمایشگاه آب‌شناسی یوتا در دانشگاه یوتا بود. زمینه‌ی پژوهشی او تولیدشدن جلبک در پوسته‌های خاکی بیابانی، جلبک‌زدایی به‌کمک فیلترکردن متناوب خاک، اثر افزایش شوری آب بر تولید فیتوپلانکتون‌های آب‌های شیرین، و موضوعات مرتبط بود.

در بهار ۱۹۸۰ (۱۳۵۹) برای برنامه‌ی فضایی ناسا انتخاب شد. پس از طی آموزش‌های لازم و پیش از پرواز در بخش‌های گوناگونی خدمت کرد؛ ازجمله، طراحی تجهیزات فضانوردی، بازبینی نرم‌افزارهای پرواز در آزمایشگاه مجتمع‌سازی سامانه‌های الکترونیکی شاتل فضایی (SAIL)، و همچنین در سِمَت CAPCOM برای پنج پرواز شاتل. خانم کلیو دو بار به فضا رفت؛ از ۲۶ نوامبر تا ۳ دسامبر ۱۹۸۵ (۵ تا ۱۲ آذر ۱۳۶۴) و از ۴ تا ۸ مه ۱۹۸۹ (۱۴ تا ۱۸ اردیبهشت ۱۳۶۸) هر دو سوار بر شاتل آتلانتیس. در نخستین پرواز سه ماهواره‌ی مخابراتی به مدار زمین ارسال شد و خانم کلیو یکی از متخصصان پرواز بود. در مأموریت دوم فضاپیمای ماژلان به فضا برده و به سوی سیاره‌ی زهره ارسال شد. خانم کلیو در مجموع بیش از ۱۰ روز را در فضا سپری کرده است.

مری کلیو در بهار ۱۹۹۱ (۱۳۷۰) مرکز فضایی جانسون را ترک کرد و به مرکز فضایی گادرد در مریلند پیوست و مدیر پروژه‌ی برخی از پروژه‌های آزمایشگاه فرایندهای آب‌کُره‌ای (هیدروسفریک؛ مجموعه‌ی آب‌های موجود در زیر سطح، روی سطح، و فضای زمین) شد.

منبع:کانوت